மழை... மழை..... மழை !

1021)
மழைக்காலம் என்றொன்று இருந்ததாம் அன்று,
மழைநாட்கள் மட்டும்தான் இன்று

1022)
குடையென்ன செய்து விடமுடியும், ஓயாது
அடைமழை பெய்யும் பொழுது

1023)
தொடரும் கொடும்வெயிலை ஏற்கும் மனது
நடுங்கும், மழைவலுக்கும் போது

1024)
மழையில் ஒதுங்கநடை தேடி அலைவோரின்
கையில் விரியாக் குடை

1025)
குடைமறந்த நாளில், தவறாமல் வந்து
விடுமெனக்கு மட்டும் மழை

இருவரியில் சொல்வேன்..இருப்பதைச் சொல்வேன்..! / தூதுக்குறள்-அறம்

மழை :

291)

முகில்கண்டு கொட்டும் மழைகண்டு மக்கள்

திகில்கொண்டால் எங்கோப் பிழை


292)

மாறிவரும் காலமிது; சொல்வீரா மண்குளிர

மாரிவரும் காலமெது என்று


293)

கலிகாலம் எல்லாம்ஏன் உன்கண்முன் வீழும்

உழவை ஒதுக்கும் உலகு


294)

ஏரியுள் சேரும் மழைநீர் தரும்சோறு;

கூரையுள் என்றாலோ சேறு


295)

பிழைக்கும் வழியின்றி பள்ளத்துள் வீழும்

மழைநீரைப் பேணா உலகு